31 Mayıs'ın sona ermesiyle birlikte, politikaların yönlendirmesiyle, dağıtık fotovoltaik pazarı yepyeni bir gelişim döngüsüne girdi.
Şu an itibariyle, kamuoyu görüşüne sunulmuş veya taslak aşamasında olan 17 il düzeyindeki dağıtılmış fotovoltaik yönetim önleminden 11'i, genel sanayi ve ticari kullanıcılar tarafından kendi kendine kullanım oranının %50 ile %90 arasında olmasını şart koşarken, sadece 6 il henüz böyle bir şart getirmemiştir.
136 numaralı belge çerçevesinde, şebekeye tam bağlantıya izin veren projeler için bile elektrik fiyatlarında giderek artan bir düşüş eğilimi görülecektir.
Bir sonraki aşamada, dağıtılmış fotovoltaik pazarında, tüketim proje uygulaması için kilit bir faktör haline geldi. Geleneksel çatı üstü ve kanal kaynakları, kademeli olarak yük tüketimine odaklı bir geliştirme modeline doğru kayıyor ve gelirlerin daha fazla katma değer yansıtmasına acilen ihtiyaç duyuluyor.
Tüketim ve elektrik fiyatlarındaki iki yönlü artış
Yeni dağıtılmış fotovoltaik yönetim önlemlerinde ticari ve endüstriyel fotovoltaik enerji için tam şebeke bağlantısının iptal edilmesi, dağıtılmış fotovoltaik enerjinin yerel tüketim geliştirme ilkesine geri dönmesini teşvik etmeyi amaçlamaktadır. 136 No'lu Belge ile teşvik edilen tam fotovoltaik enerjinin piyasaya girmesiyle birlikte bu, tüketimin sadece proje uygulamasının özü değil, aynı zamanda projenin gelir düzeyinde de kilit bir faktör olduğu anlamına gelmektedir.
Dağıtılmış fotovoltaik projelerin son ihale durumuna bakıldığında, ev tipi fotovoltaik projeler için neredeyse hiç ihale yapılmadığı, buna karşılık tüm ticari ve endüstriyel fotovoltaik projelerin kendi kendine üretim ve tüketim artı şebekeye verilen fazla enerji modeliyle yürütüldüğü ve kendi kendine tüketim oranının neredeyse tamamının %50'nin üzerinde olduğu görülmektedir. Elektrik fiyatları iki ödeme modeline ayrılmıştır. Birincisi, kWh başına 0,25 ila 0,5 yuan arasında değişen EMC sabit elektrik fiyatıdır. Diğeri ise, kullanım zamanına bağlı elektrik fiyatının iskonto ile ağırlıklı ortalama elektrik fiyatıdır.
Fotovoltaik enerji şirketlerinin üçüncü taraf enerji ticareti kuruluşlarından elde ettiği verilere göre, elektrik piyasasındaki ortalama fotovoltaik enerji işlem fiyatıyla karşılaştırıldığında, 2024 yılında çeşitli illerdeki ortalama fotovoltaik enerji işlem fiyatının temel olarak kWh başına 0,2 ila 0,4 yuan aralığında olacağı, fotovoltaik elektrik fiyatının ise 2025 yılında düşmeye devam edeceği tahmin ediliyor.
Örneğin, İç Moğolistan Batı pazarında, 2024 yılında fotovoltaik enerjinin ortalama spot fiyatı 0,289 yuan/kWh idi. Ancak, Mayıs 2025'te açıklanan bilgilere göre, Nisan ayında fotovoltaik enerjinin ortalama spot uzlaşma fiyatı 0,16 yuan/kWh oldu. Ayrıca, dağıtılmış fotovoltaik enerji konusunda önemli iller olan Jiangsu ve Guangdong'da da 2025 yılında elektrik fiyat seviyelerinde düşüş eğilimi görüldü. Örneğin, Jiangsu eyaletinde orta ve uzun vadeli sözleşmeli elektrik fiyatı Nisan ayındaki 0,395 yuan/kWh'den Haziran ayında 0,31 yuan/kWh'ye düştü.
Dağıtılmış fotovoltaik enerji üretiminin, küçük ve dağınık yapısı nedeniyle, elektrik piyasası işlemlerine katılma yeteneğinin yetersiz olduğu ve elektrik piyasasının ortalama fiyatını pasif olarak kabul etme olasılığının daha yüksek olduğu vurgulanmalıdır. Bu, elektrik fiyatının yukarıda bahsedilen iki elektrik fiyatı belirleme modeline göre daha düşük olma olasılığının yüksek olduğu anlamına gelir.
Bu nedenle, dağıtılmış fotovoltaik sistemlere ilişkin yeni politikalar ve piyasaya tam elektrik girişine yönelik yeni politikanın ardında, belirli bir ölçüde daha yüksek tüketim, daha yüksek temel elektrik fiyatları anlamına gelmektedir. Daha fazla tüketim kaynağına sahip olan, proje seçimi için daha fazla alana sahip olacaktır. Dağıtılmış fotovoltaik sistemler ayrıca tüketimin kral olduğu bir dönemi de başlatmıştır ve bazı dağıtılmış fotovoltaik geliştiricileri şimdiden geliştirme stratejilerini aktif olarak değiştirmektedir.
Kaynak rekabetinin ardındaki model inovasyonu
Aslında, dağıtılmış fotovoltaik pazarının mevcut ölçeğine ulaşması, geliştiricilerin arkasındaki yatırımcıların itici gücünden ayrı düşünülemez. Bununla birlikte, yeni politikaların getirdiği getiri belirsizliği, yatırımcı sayısında azalmaya yol açmıştır. Fotovoltaik geliştiriciler, maliyetleri düşürmek veya katma değeri artırmak için modellerini yenilemeye başlamış ve ardından farklı risk tercihlerine sahip yatırımcıları proaktif bir şekilde uyum sağlamaya teşvik etmişlerdir.
Bu arada, politika rehberliği doğrultusunda kaynak ücretleri ve çatı kiralama ücretleri gibi teknik olmayan maliyetlerin azaltılması, projelerin sürekli olarak uygulanmasını sağlayabilir. Ancak bu durum, satış temsilcilerinin kaybına yol açabilir. Piyasa büyümesi ve maliyet kontrolü arasında nasıl denge kurulacağı, dağıtılmış fotovoltaik işletmeler için yeni bir zorluktur.
Yayın tarihi: 02.07.2025